Esta mañá tiven a oportunidade de falar con Emilia, ou como se lle coñece pola aldea, Miluca da Moreira, unha Muller de cincuenta e un anos que foi a principal recuperadora de máis de mil de tradición, efectivamente, estamos a falar do entroido de Sanmede, terra que criou a Miluca, e ela devolveulle o favor.
Emilia contoume como foi pola aldea preguntando ós maiores sobre as diferentes tradicións desta festa, e estes respondían emocionados pola recuperación dunha tradición que os acompañara na súa mozidade. Conta, que debido a este entusiasmo dos veciños, a recuperación foi doada.
Unha idea que apasiona a Miluca e que todo esto do entroido non morre na aldea senon que se extendeu a cidades cercanas, á televisión, e incluso a outros países, quero dicir, hai estudiantes de Betanzos (unha cidade próxima a Sanmede) que están a realizar investigación a sobre esta festa para os seus taballos de clase. Tamén programas de televisión coma Luar se veron interesados e hai pouco os da Asociación Sociocultural de Sanmede foron cas súas tradicións a Bulgaria.
A parte de facerlle este favor á terra onde naceu tamén toca a pandeireta e promove, dende a Asociación Sociocultural de Sanmede as actividades de música tradicional que se levan na zoa (ás que eu asisto) e son gratuitas.
Agora so podemos darlle as grazas a Miluca por revivir de entre os mortos este festival e este espíritu carismático e optimista dos habitantes da aldea de Sanmede. Miluca da Moreira, unha heroína do pobo. Daniel Pena Bonome (3º ESO).
